بذرهایی که نیاز به تیمار سرمایی دارند، در هوای آزاد و بطور مستقیم در بستر بذر، شاسی سرد و یا ردیف های خزانه کاشته شوند. این کار باید در زمانی از سال انجام شود که محیط طبیعی، شرایط مورد نیاز پس رسی را دارا باشد.

بذرها را باید در پاییز به اندازه کافی زود کاشت، تا فرصت داشته باشند که آبگیری کرده و از دوره ی سرمای زمستان استفاده کامل کنند. بذرها در بهار با آغاز گرم شدن خاک می تنژند، اما دمای خاک باید به اندازه کافی کم باشد تا از رشد عوامل ایجاد کننده مرگ گیاهچه و همچنین بازدارندگی در اثر دمای بالا،جلوگیری کند.

هنگام نبودن یخچال، چینه سرمایی را می توان در هوای آزاد و در گودال هایی که چند سانتیمتر ژرفا دارد و یا در بسترهای بلندی که با قابهای چوبی محصور شده است، انجام داد. سرمای زمستانه و باران طبیعی در هوای آزاد، نیازهای دمایی و رطوبتی را تامین می کند. با وجود این، بذرها نیاز دارند که در برابر یخ زدن، خشک شدن و جوندگان حفاظت شوند.

هنگامی که بذرها در یک شیار سرما می بینند، لایه ای از تور سیمی باید در پایین، سطوح جانبی و روی شیار قرار داده می شود تا بذر ها را از خطر جوندگان حفط کند. لایه ای از سنگریزه یا ماسه تمیز( به ضخامت 10 سانتی متر) در پایین قرار داده می شود، سپس بذرها را با محیط کشت، آمیخته می کنند و لایه ای از بذر و لایه ای از محیط کشت بطور متناوب قرار می دهند. پس از آن، شیارهای پر شده با توری پوشیده می شود.

بذرهای خشک، باید پیش از چینه سرمایی در یخچال، بطور کامل آبگیری کرده باشند. در دماهای زیاد، خیساندن به مدت 12 تا 24 ساعت برای بذرهایی که پوسته بذر یا پوشش سخت ندارند، ممکن است کافی باشد. در مورد بذرهایی که در درون بر یا فرابر سخت محصور هستند زمان بیشتری یعنی 3 روز تا یک هفته یا بیشتر همراه با تهویه، ممکن است لازم باشد. آبشویی بذرها در زیر جریان آب نیز می تواند انجام گیرد، یا می توان بذرها را بطور متناوب 12 ساعت خیس کرده و 12 ساعت خارج آب نگاهداشت.

همانطور که گفته شد چینه سرمایی، روشی برای از بین بردن خفتگی بذر است، که در آن بذرهای آبگیری کرده را با یک دوره سرما مواجه می کنند، تا رویان آنها پس رسی کند. این اصطلاح، از آنجا منشا گرفته که خزانه کاران بذرهایشان را به صورت لایه هایی در محیط کشت مرطوب مانند خاک یا ماسه، در گلدان های فلزی  در طول زمستان در هوای آزاد قرار می داده اند. اصطلاح سرمادهی مرطوب(moist chilling)بصورت مترادف چینه سرمایی، به کار برده می شود.

برای  بذر این درختان از سرمادهی مرطوب  استفاده می شود و تا زمانی که دمای خاک بالا نرفته و گرم نشده باشد، جوانه نمی زنند. دمای بهینه جوانه زنی، بین 20 تا 30 درجه سلسیوس است. بذر های این گونه ها، در فصل سرد پائیز یا پس از تیمارهای سرمایی(چینه سرمایی) در بهار کشت می شوند.

بذرهای سوزنی برگان دارای نوعی خفتگی به نام میان خفتگی است که تا بر طرف نشود بذر سبز نمی شود. بذرشان در برابر سرما واکنش نشان می دهد اما نیاز مطلق به سرما ندارد. سرمادهی به میزان زیادی شتاب تنژگی( جوانه زنی) را می افزاید اما در هر حال بذر بدون سرمادهی هم سرانجام می تنژد.